P* first mag ad.

p*
กลางดึกของคือวันเสาร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ ในช่วงสุดสัปดาห์ที่จัดเป็นลองวีคเค่นแรกของปีปีนี้ หลังจากที่พวกเราบ้าพลังสร้างโปรเจกต์สนุกอย่าง Coloring collaboration(CC.)… พี่เอส ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์portfolio.net อีเมลล์ให้เราโทรติดต่อกับเขา จนได้ความว่า จะเอาโปรเจกต์ง่อยๆนี่เป็นแต่งตั้งยศฐา..ใส่ตระกร้าล้างน้ำ ให้เป็นโปรเจกต์เป็นหน้าเป็นตาของเว็บพอร์ทโฟลิโอ้… ..

คืนนั้นผม นอนไม่หลับเลยครับ

ตื่นมาตอนบ่ายวันอาทิตย์ของวันต่อมา พี่ชายท่านเดิม โทรมาบรีฟเรื่องของ CC และพร้อมกับบรีฟในเชิงที่ว่า คอมพิวเตอร์อาร์ท บริษัทเดียวกันกับที่ผมไปสัมภาษณ์งานอาร์ตไดเรกเตอร์ที่ร้านลาบเป็ด เกิดสนใจจะมอบของกำนัลเป็นหน้าว่างๆ ให้ CC. ไปโลดแล่นบนผืนกระดาษที่เป็นกระดาษเดียวกันกับที่นักออกแบบทั่วโลกติดกัน งอมแงม

ด้วยความตื่นเต้น บ่ายวันนั้น..ผมเล่าให้เนบิวล่า เพื่อนสนิทที่สุดในเว็บนี้ ทั้งที่อาทิตย์ก่อนเรายังเป็นคนแปลกหน้าของอีกฝ่ายหนึ่งอยู่เลย เปรยๆไปเชิงว่า

ดังแล้วจ้า..เนจ๋า..โปรเจกต์เราจะกระจาย ไปสู่ทุกหย่อมหญ้าวงการออกแบบแคบๆนี้ เรา

จะกระจายรายได้ ให้มือสมัครเล่น ได้พรีเซนต์งานใหญ่แบบมืออาชีพ

ด้วยความตื่นเต้น
โง่ๆของผม จึงทำให้เนหลงลมไปกับผมจนได้….

จนกระทั่งพี่ เอส ได้ชี้แจ้งแถลงไขมาใหม่ …จึงเข้าใจ มันคือการทำแม็กกาซีนแอด คอปเปอร์เรทของเว็บพอร์ทโฟลิโอ้นี่เอง
แทนที่จะเสียใจ ชักไพ่กลับเข้ากอง ผมกลับกระโดดครุบโอกาส แถมยังพ่วงกราฟฟิกไดเรกเตอร์อย่างเนบิวล่า มาทำงานชิ้นนี้กับผม

แต่ปัญหาคือ AW ที่สมบูรณ์แบบของเว็บนี้ ต้องส่งถึงมือโรงพิมพ์ก่อน เที่ยงคืน วันอังคารที่ 2 กุมภาพันธ์ ซึ่งภาษาโฆษณาจะได้อารมณ์ประมาณว่า ด่วน เอาโลห์……
ซึ่งเป็นไปได้ยากมากที่จะจบงานสวยๆ คอนเซปท์ดีๆ ภายในไม่ถึง 2 วันต่อจากนี้
ผมคิดในใจว่า เอาวะ อย่างแย่ก็แค่ก๊อปปี้แอดสวยๆ จัดเลย์เอาท์งามๆ เนื่องจากเวลาไม่พอ ก็ต้องหล่อได้เท่านี้

ล่วงเลยมาถึงกลางดึกของวันอาทิตย์… โจทย์ที่จะทำให้เว็บนี้เป็นที่รู้จักในหมู่วงกว้างได้ถูกคลอดออกมา

“พี่ ต้องการจะบอกใครๆว่า เว็บนี้คือที่ๆรวมแรงบรรดาลใจ เป็นสังคมของชาวครีเอทีฟ และในขณะเดียวกันก็เป็นโซเชี่ยลเนตเวิร์คไปในตัว”
“มันเป็นแอดเชิงคอร์ป เปอร์เรต สร้างภาพลักษณ์องค์กร โลโก้ต้องชัด บอกให้รู้ว่าเราทำอะไร ค่อนข้างฮาร์ดเซลส์..”

โอเค พอรับโจทย์แล้ว พูดตามตรง ค่อนข้างหวานคนโฆษณาอย่างผม และค่อนข้างหวานคนหนังสืออย่างเนบิวล่าเช่นเดียวกัน
ไม่กี่นาที ผมก็ได้เอ๊กซิคิวท์ชั่นที่ค่อนข้างเป็น First Idea สำหรับผม….โอเคเราเอาโมเสคงานชาวเว็บมาเรียงๆ เป็นตัวไอเดนติตี้ของเว็บนี้ดีกว่า ได้ทั้งการรวมตัว โซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค โชว์งานเล็กๆ ได้ทั้งคอนเซปท์ที่ดี และวิช่วลที่เก๋.. แถมแดงจนหน้าดึงดูด(ในสายตาคนทั่วไป)

หลังจากนั้นผมก็กระเทาะเฮดไลน์ ได้เป็นคำว่า Where a million inspirations meet one community. และก๊อปปี้ตัวบอดี้ ส่งไปให้พี่เอสอีกที

ปรากฎว่า พี่เอส ชอบ เนบิวล่าก็ชอบ ซึ่งในเมื่อทุกคนโอเค เราก็ควรจะรุดหน้า บ้าพลังปั่นงาน ใช้เวลาที่เหลืออีก 72 ชั่วโมงข้างหน้าให้คุ้มค่าดีกว่า

กลางดึกคืน นั้น..ผมกะเนตกลงว่า จะทำการวางเลย์เอาท์คร่าวๆ ไปขายพี่เอสในเช้าวันจันทร์ที่จะถึง…
คืนนั้น ผมก็ตามหาวิธีเอาโมเสจมาเรียงๆ ส่วนเนก็วางกราฟฟิกตามสไตล์เจ้าหล่อน
ช่วง ตี 4.. เราเอางานมาตั้งเรียงกัน วางให้อีกฝ่ายติ จนกระทั่งเราทั้งคู่ ถ่านหมดไฟ ผมก็หลับไหลคาวาค่อมไปโดยปริยาย

นี่คือเลย์เอาท์ที่คุณเธอ วางมาในค่ำคืนเดียว

ne's layouts
เมื่อดูแล้ว คงจะเชื่อแบบว่าว่า…แม่เสือสาวคนนี้จัดอยู่ในข่าย “บ้าพลังแน่ๆเลย” หากไปเกิดในยุคโรมัน เธอคงได้เป็นหัวหน้าสปาตั้นอย่างแน่นอน
ส่วนผมก็ขี้ เกียจไปหน่อย วางมาตัวเดียว

โดยการเอารูปตัวเองมาเรียงๆ ไปก่อน ในช่วงที่พี่เอสใช้เวลากับการ เซฟรูปผลงานสวยๆ จากสมาชิกมาเป็นร้อยๆ รูป

เย็นของวันจันทร์ต่อมา เราเหลือเวลาไม่ถึง 30 ชั่วโมงก่อนเส้นตายด้วยซ้ำ พี่เอซเลือกวิช่วลของเรา..(ตามบรีฟด้านบน) และเนก็ช่วยปรับจนไกล้เคียงกับเวอร์ชั่นปัจจุบันที่สุด

จนกระทั่งเน ไปปรับต่อ โดยเอาของผมไปปรุงต่อ จนได้ออกมาเป็นแบบนี้ ซึ่งเป็นเวอร์ชั่นปัจจุบันที่สุดแล้ว

เมื่อเลย์เอาท์ถูกเลือก ก็ถึงเวลาโปรดักชั่นแล้วครับ…พี่เอซหายไปกับการง่วนเซฟผลงานของเหล่า สมาชิกเพื่อมาเรียงตัวเป็นโมเสสเล็กๆ เข็มนาฬิกาวนมาเหยียบเลข 2 แรงงานกราฟฟิกสองคนมิอาจทนพิษความง่วงไหว ค่อยๆหลับเป็นตายทีละคน ทีละคน

เช้า วันอังคาร…คือวันทำงานแรกของสัปดาห์นั้น พี่เอซส่งรูปทั้งหมดมาให้ผมทางจีเมลล์ ผมก็จิ้มเซฟทีละรูปทีละรูป และใช้เวลาช่วงพักเที่ยงรีทัชรูปทั้งหมดให้ออกมาเป็นไฟล์อาร์ทเวิร์คที่ สมบูรณ์ที่สุด ประมาณบ่ายสอง ก็ได้ส่งไปหาสาวเจ้า เพื่อทำการรีเพลสไฟล์ แล้วออกอาร์คเวิร์ค เพื่อส่งโรงพิมพ์ให้ทันเวลา(ออกอาร์ตเวิร์คที่พันธ์ทิพ คอมเจ๊ง ดูเป็นสาวกระเหรี่ยงเอาคอมมาเคลม มากกว่าดีไซน์เนอร์ที่ขยันทำงาน)

จน กระทั่งเย็น พี่เอซติดปัญหา เรื่องเฮดไลน์นิดหน่อย ซึ่งเป็นการถกเกียงด้านความงามเชิงวรรณกรรม และความเข้าใจด้านสื่อสารมวลชน ซึ่งเราก็รีบแก้ แล้วบอกสาวเนให้แก้อาร์ตเวิร์คแบบด่วนๆ

เกือบ 5ทุ่ม เราส่งอาร์ตเวิร์คที่เสร็จสมบูรณ์ให้โรงพิมพ์ทางเมลล์ กราฟฟิกทั้งสองโล่งใจที่ทำงานทัน เป็นงานที่รีบที่สุด กับการทำคอร์เปอเรตแอด โชว์หน้าตาของเว็บ บนหนังสือกราฟฟิกที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก

แต่…. ยังไม่จบ
ผมมา สังเกตุเห็นคำตกที่คลาดสายตาทุกคนไป เราก็จัดการแก้ใหม่ ส่งกลับไปในคืนวันพุธ

รออีกครึ่งเดือน…ลูกรักของเราสองคนก็โลด แล่นบนหน้าปก ผลิตผลฝีมือแรงงานของเรา แดงดึงดูดตาท้าให้นักออกแบบที่ยังไม่รู้จักเว็บนี้ อยากจะขยี้ตาประหลาดใจว่า มันมีเว็บที่เจ๋งขนาดนี้อยู่หรือ

คุ้มเหลือเกินที่เราสังเวล ลองวีคเอนด์ กระโดดเข้าหางานที่ยาก และด่วนขนาดนี้ นี่ยังคิดไม่ออกว่ามีเวลา เราจะบ้าทำโปรดักชั่นอลังการขนาดไหน

สุดท้าย แค่อยากจะบอกว่า ใครที่สนใจอยากจะทำอะไรรั่วๆกับเรา ก็ลองๆแอ๊ดมาคุยกันนะครับ ไม่แน่คุณอาจจะมีไอเดียที่จะพลิกให้สังคมนี้ จากหน่อเล็กๆ เติบใหญ่ให้กลายเป็นร่มเงา ปกคลุม ให้ทุกคนอยู่กันอย่างเป็นสุขต่อไป

ขอบคุณ
1. เนบิวล่า หากไม่มีเธอในวันนั้น…ก็ไม่มีฉันในวันนี้ โว๊ววว โว(D2B)
2. พี่เอส สำหรับโอกาสดีๆ และความเชื่อใจที่ไว้ใจให้เราดูแลงานนี้
3. พอร์ทโฟลิโอ้.คอม ไม่เคยขยันขนาดนี้ เจอเธอแล้ว ชีวิตเปลี่ยนไปภายในสามสัปดาห์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: