Pursuit of happiness

หนุ่มเนียนๆ

หนุ่มเนียนๆ

เคยสงสัยกันไหมว่า ความสุขตัวเป็นๆ มันเป็นอย่างไร อาศัยอยู่ไหน สีลม หรือ สยาม ทำไมหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอกับเธอเสียที…
ขออนุญาตเรียกความสุขว่าเธอก็แล้วกันครับ…
นานเหมือนกันที่ไม่ได้พบปะกับเธอตัวเป็นๆสักเท่าไหร่ เธอจะมาพร้อมกับเสียงเพลงเพราะๆ อาหารอร่อยๆ บรรยากาศดีๆ อะไรก็ตามที่เราพบเจอแล้วรู้สึก..สบายใจ…โอ้ว เธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

เธออาจจะเป็นอะไรที่ค่อนข้างนามธรรม จับต้องไม่ได้ รู้สึกได้เท่าที่รู้สึก สำหรับผม บางครั้งพยายามตามหามันมาตลอดชีวิต หลบอยู่ใต้เตียงหรือปล่าวนะ หรือซ่อนอยู่ใต้หมอน ความสุขที่ผมพยายามตามหานั้น บางครั้งก็อย่างที่บอกครับ อยู่ไกล้เราอย่างไม่น่าเชื่อ…

วันนี้เป็นวันที่ฟ้าเปิด แดดร้อนจนเหงื่อตกกลีบ ผมปั่นจักรยานอย่างบ้าคลั่ง กว่า 20 นาทีเพื่อถึงที่ทำงานก่อนเวลาเริ่มงาน ดูแล้วเหมือนคนรักธรรมชาติ รักโลก และดูแลสุขภาพในขณะเดียวกันกับการทำร้ายผิวพรรณตัวเองด้วยการตากแดดยามสายในมหานครที่โอโซนทะลุแห่งนี้ แต่ถึงจะบ่นอย่างไร นั่นก็เป็นความสุขเล็ก เป็นจุดนัดพบกับเธอทุกเช้า เหงื่อที่อาบหน้า ก็พลางเย็นลงเมื่อถึงที่ทำงานที่กระหน่ำแอร์เป็นพายุ โอ้วนี่คือความสุขเล็กๆ

บางครั้งงานเครียดเหลือเกินครับ เกินจะรับไม่ว่าจะเป็นความงี่เง่าใดๆที่เจอในชีวิตประจำวัน ผมก็แค่วางวาค่อม หันหน้าหลบจากมอนิเตอร์แสงจ้าจ้า.. หันไปมองธรรมชาติ ทำใจเย็นๆยืดๆ กลับมาสู้งานต่ออีกรอบ ก็ไม่เสียหายนี่นะ

ความสุขเล็กๆ ในแบบของเรา เราในที่นี้คงมีคำนิยามในจุดนี้ไม่เหมือนกัน มีเธอในจินตนาการที่ต่างกัน.. แต่การมองอะไรในแง่ดีไว้ อย่างน้อยก็ไม่ทำให้โลกมันดูแย่ลงหรอกนะ

ว่าแล้วก็ถ่ายรูปบ้าๆ อย่างมีความสุข ห้าห้า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: